Ayşe - Gökcan Sanlıman

Uçurumda açan menekşe
En sevdiği çiçekse
Kuru bir yaprağın bence,
Pek şansı yoktur bu nehirde

Sararıp soldum serseri rüzgar
Aklını çelince
Esip geçmez ki vurmadan
Beni böyle yerde görürse

Ayrılık mı yine attığın içine
İki cambaz bir ipte
Sırf sen üzülme diye
Düşmeden durmaz öylece

Her gittiğinde dön istesem de
Duyuramam kısık sesimle
Sen dönmedikçe hayallerimle
İdare edemem Ayşe
Bekleyemem bütün gece

Başucumda duran mektubu
Okudum hece hece
Gülüp geçtin acımadan
Üç beş satır kaldı elimde

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...